Μια ακατέργαστη σχάρα από χυτοσίδηρο, διάστικτη με επιγραφές, βυθίζεται στο βάθος, περιτριγυρισμένη από μικρές πέτρες και ξερά χόρτα. Η επιφάνειά της φέρει ίχνη του χρόνου και της λειτουργικότητας, ενώ από κάτω ξεπροβάλλουν το σκοτάδι και τα φύλλα. Πρόκειται για μια πύλη προς τον υπόγειο κόσμο, απαρατήρητα τοποθετημένη στο αστικό τοπίο.

Hrubý litinový rošt, posetý nápisy, se noří do hlubin, obklopen drobnými kamínky a suchou trávou. Jeho povrch nese stopy času a funkčnosti, zatímco zpod něj vykukuje temnota a listí. Je to brána do podzemního světa, nenápadně zasazená do městské krajiny.

Λεπτομέρειες καλύμματος